(◡‿◡✿) aCLEARoS...'s profile*'`'+.'.On m Y w A y~ |n...PhotosBlogLists Tools Help
No content has been added yet.
Photo 1 of 26
More albums (33)

Enjoy Ma trip#3

...........

...........

เอ๊ะๆๆ

มาอีกแล้ว

ช่วงนี้อัพบ่อยดีจัง

ขี้เกียจเขียนไดอารี่ลงสมุดอ่ะ

อัพให้ชาวบ้านชาวช่องอ่านดีฝ่า

 

เริ่มจาก

อะไรดีวะ

เอาเรื่องที่นึกออกก่อนละกันนะ

เรื่องแฟนเก่าทั้งหลายแหล่

อิชั้นก้อมาอยู่เมกาได้พักนึง

ไม่ได้ติดต่อใคร

เพราะติดต่อใครไม่ได้

อิชั้นมันโลว์เทค

ใช้โทรศัพท์ไม่ค่อยจะเป็นกะเค้า

เป็นแต่พวกอีมงอีเมล

ไอที่จะโทรหาใครก้อไม่มีหรอกนะ

เพราะว่าโทรไม่เป็น

อายจัง

 

เมลหาใครก้อไม่ได้ มีแต่หม่ามี้เท่านั้นเองที่เมลมาหาบ่อยๆ

เพื่อนเก่า แฟนเก่า คุยกันบ้างในเอ็ม

 

อ๊ะๆๆ

อย่าคิดว่าอิชั้นเป็นพวกตัดบัวเหลือใยนะค๊า

อิชั้นก้อแค่ญาติดีกะแฟนเก่าทุกคน

เลิกกันแล้วก้อยังเป็นเพื่อนกันได้

มีข้อแม้ว่า

อย่างี่เง่าก้อพอ

 

ส่วนคนไหนที่ไม่คุยด้วย ไม่ญาติดีด้วยเนี่ย

ถ้าเค้าไม่ค้างคาใจอะไรกะเรา ก้อต้องเรานี่ล่ะที่ค้างคาใจกะเค้า

คือว่ามันเคลียร์ไม่จบนั่นเองค่ะ

น้อยนา แค่คนเดียวเอง

 

ไม่รู้ทำไมค่ะ

ร้อยวันพันปีไม่เคยฝันถึงแฟนเก่า

มาอยู่เมกาไม่กี่วัน

ฝันเห็นชัดเจนแจ่มแจ๋ว

ยังกะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นต่อหน้า

 

คนที่เราฝันถึงเนี่ย

คือแฟนเก่าตอน ปอหกค่า

อ่านไม่ผิดหรอกค่ะ

 

ปอ หก

ฮ่าๆๆๆ

อิชั้นเป็นเด็กแก่แดด

แร่ดแต่เด็ก

มีแฟนตั้งแต่ป.หนึ่ง

กี๊ดๆๆๆ

แฟนคนแรกชื่อเล็กค่ะ

ปัจจุบันมันหายหัวไปไหนแล้วไม่รู้

 

เอาล่ะๆ

มาเล่าที่เราฝันดีกว่า

แฟนคนนี้ชื่อ เต้ ค่ะ

เป็นเพื่อนสมัยประถม

ตอนแรกอยู่คนละห้องล่ะ

พอปอ ห้า เค้าก้อย้ายมาห้องเรา

ไอ้เราก้อไปทำอีท่าไหนไม่รุ

ก้อเป็นแฟนกะเค้าไป

ฮ่าๆๆ

เต้มันน่ารักยังไง เราจำไม่ได้อ่ะ

เราไม่เคยนึกถึงมันเล๊ย

 

ไม่เคยจำได้ด้วยซ้ำว่ากุเคยเป็นแฟนกะมันเหรอวะ

 

แล้วพอวันที่เราฝันถึงมันอ่ะ

ภาพมันก้อชัดขึ้นมาแบบ ชัดมากๆ

รู้สึกเหมือนย้อนกลับไปเจอทุกภาพที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรากะมัน

แปลก

 

เราไม่ฝันบ้าบออย่างงี้มานานแล้วล่ะ

เราถึงได้รุ้สึกแปลกมากๆ

อยากโทรไปหามันนะ

แต่กุลืมเบอร์โทรศัพท์อ่ะ

 

ไอแป๊ก จำได้มั้ยอ่ะ บอกกุที เบอร์บ้านไอเต้เบอร์ไรวะ

โทรไปหามันให้กูที

บอกว่ากุคิดถึง

ไม่เจอประมาณชาติเศษ

แปดปีได้แล้วอ่ะ

นานสาดๆ

 

เอาล่ะๆ

เอาเป็นว่ากุโคตรคิดถึงมันขึ้นมาแบบไม่มีสาเหตุ

กุอยากได้วิดิโอเกมกุคืนด้วย

กุยังจำได้นา

 

ต่อๆๆ

ต่อด้วยเรื่องแฟนเก่าคนถัดไป ชื่อ ต้น

คนนี้เป็นแฟนกันตอนม.2 เทอม สอง นั่นแน่ะ

กุจำได้ด้วยหล่ะ ว่าเมื่อไหร่

จนตอนนี้เราก้อยังทะเลาะกะมันอยู่ร่ำไป

กุก้อไม่เข้าใจ

ทำไมต้องทะเลาะกะมันด้วย

อาไรม่ายรุ

เด่วไอนั้น เด่วไอนี้

ถ้าไม่มากไป เราก้อทนได้นา

แต่มากไปมันก้อรำคาญ

กุต้องมานั่งอธิบายอะไรๆให้เข้าใจอยู่ตลอดเวลา

เหนื่อยอ่ะ

ยิ่งพูดก้อเหมือนแก้ตัวกะมันเปล่าๆ

กุมันเด็กเลี้ยงแกะในสายตามันนี่หว่า

 

งั้นอย่าเชื่ออะไรกุเล๊ยยยยย

พูดหรือไม่พูดกะกุก้อได้

กุพูดไรไม่ต้องเชื่อก้อได้

เพราะกุจะไม่ขอให้เชื่ออีกแล้วอ่ะ

กุเบื่อ

 

กะแฟนเก่าคนนี้

เราเลิกกันมาสามครั้ง

กุเลวเองอ่ะ

 

กุทิ้งเค้าเองอ่ะ

 

เค้าก้อดีกะเรามากมายนะ

ร๊ากกกกกกกเรามั่กมาก

แต่เราเบื่ออ่ะ

เบื่อความเป็นเด็กของเค้า

เท่านั้นเอง

 

สามครั้งที่เราเลิกกะเค้า

ก้อเพราะเราเบื่อเค้าเอง

เค้าไม่ได้ผิดเหี้ยห่าอะไรเลย

 

เค้าเป็นคนดีในระดับนึงนะ

แต่ตอนนี้เราพอใจที่จะให้เค้าเป็นเพื่อนเรามากกว่า

เพราะสายตาเราไม่มองเค้ามากกว่าเพื่อนมานานมากแล้ว

 

ขอบคุณจิงๆที่เทอให้อภัยเค้าตลอดนะ

เค้ารุ้ดีไม่ใช่เพราะเทอตัดเค้าไม่ขาดหรอก

แต่เพราะเทอ เป็นคนดีไง เทอเลย ทิ้งให้เค้าร้องไห้คนเดียวไม่ลง

ขอบคุณคับต้น

 

ต่อมาๆ เอื้อย

ทอมหุ่นดี

กี๊ดๆๆๆ

อารมตอนนั้น

อยากลองมีแฟนเป็นทอม

เพราะกุอยากรู้ว่า ทำไมผู้หญิงหลายๆคนถึงเลือกที่จะมีแฟนเป็นทอม

มากกว่าเปนแฟนกะผู้ชายมีเจี๊ยว

 

ก๊าก

ดูเหตุผลกุสิ

มันเป็นรุ่นน้องเราปีนึง

ก้อดีนะ

คนนี้เทคแคร์ดีมากๆๆๆๆๆๆ

มากที่สุดแล้วอ่ะ

เราอยู่หอเดียวกัน ห้องเดียวกัน

ช่วงม.สี่ ถึงม.ห้า

นานพอดู

 

อย่างที่บอก

เทคแคร์เราดีโคตรๆๆ

ทำมะดา

ผู้หญิง ย่อมจะรู้ใจผู้หญิงมากกว่า

แต่เราชอบมันนะ

เพราะมันเป็นทอมที่ไม่กะแดะอยากจะเป็นผู้ชาย

มันก้อเป็นผู้หญิงนี่แหละ

ผู้หญิงแร่ดๆด้วย

สำอางยังกะอะไรดี

แต่มันไม่ใช่เลสนา

ทอมเนี่ยแหละ แน่ๆ

 

เคยแอบคิดเล่นๆว่า ถ้ามันเกิดไปชอบผู้ชายเข้า

มันจะเป็นผู้หญิงมั้ยหว่า

แต่อยู่กะมันมา

มันก้อไม่เคยจะแล

มันบอกว่า ฉก กะ ปก อี๊

 

ฮ่าๆๆ

คนนี้เลิกกันไปแบบไม่ดี

แบบที่กุโกรธมากๆ

ไม่เผาผีเลยทีเดียว

 

แต่ก้ออ่ะนะ

พอมาเจอกันอีกที

มันอ้อนให้หน่อย

 

เราก้อเฉยๆแระ ไม่ได้อาฆาตอะไรแล้ว

เพราะว่ามันไม่ได้ผิดจังๆ

 

ก้อเลยมองเป็นน้องเป็นนุ่งไป

ตอนนี้ก้อเป็นน้องร๊ากเท่านั้นเอง

 

ใครอีกอ่ะ

อ่อ คนนี้ 

บินๆ

คนนี้ เพิ่งไม่นาน

ตอนปีหนึ่ง

คบกันไม่นาน

เพราะกุเปรี้ยวเอง

บินอยู่กุงเต๊บไง

เราอยู่หาดใหญ่

ไอเรามันก้อเจ้าชู้

เป็นพวกอยู่ห่างแฟนไม่ได้

บินลงมาหาบ่อยนะ

บ่อยมากกกกก

 

สงสารเค้าเหมือนกัน

ต้องนั่งเครื่องมา เหนื่อยแทน

คนนี้ น่ารักมากกก

เป็นคนซื่อๆ ขำขำ

สปอร์ต ใจถึง

น่ารักอ่ะแหละ

 

แต่ก้อนะ

อย่างที่บอก

กุเล๊วเลวเอง

แอบมีกิ๊ก สอง คน ตอนที่คบกะเค้า

พอความแตกก้อจบข่าว

ไอเราก้อรักษาสถานะ หนึ่งแฟน สองกิ๊กมาได้ตั้งนาน

มาเสียท่าตอนที่เพื่อนเรามันเผาเรือน

เอาไปบอกบิน

จบข่าว

กุก้อเลยต้องเลือก

สงสารเค้าอ่ะ

เราเองยอมรับนะ

ว่ายังไงก้อรักเค้าไม่ได้เท่าเดิมแล้ว

เราเองละอายใจ

บอกเลิกเค้า บอกว่าเราไม่ดีพอสำหรับเค้า

ในความทรงจำของเรา

เค้าบอกว่า

แค่ไม่ทำอีก ก้อพอแล้ว เค้าให้อภัย กลับมาเหมือนเดิมเถอะ

 

กุบอกแล้วไงว่ากุเลว

กุจะเลิกแล้วง่ะ

ก้อเรย

ห่างๆกัน แต่ก้อยังคุยกันอยู่ ดีดีกันไว้ไม่เสียหาย

เค้าน่าสงสารอ่ะ

กุล่ะเล๊วเลวจิงๆ

 

เอาล่ะๆ

พูดถึงแฟนเก่ามาก้อหลายคน

จิงๆ

มีอีก ข้ามไปก้อหลายชอต หลายคน

เนื่องจากขี้เกียจพิม

แล้วบางคน เค้าก้อคงไม่อยากให้เราพูดถึงเค้าเท่าไหร่

เด่วแฟนใหม่เค้าตีเอา

แหะๆ อ่ะนะๆ

เราไม่กลับไปกินน้ำพริกถ้วยเก่าหรอกน่า

กินแล้ว ลองแล้ว เบื่อแล้ว

เพื่อนกานๆๆ

เนอะๆๆ

 

อีกอย่างตอนนี้เราก้อยังไม่เห็นใครน่ารักแสนดีเท่าแฟนเราด้วย

กี๊ดๆๆๆๆๆ

ทำไมแฟนกุวมันน่ารักอย่างงี้ว๊า

ทำไมกุวไม่เจอมันเร็วกว่านี้ว๊า

กุจะได้ลืมตา โงหัว โตขึ้นเป็นเด็กดี ได้เร็วๆ

กะคนนี้ เค้าเป็นคนฉลาดอ่ะ

ฉลาดที่จะทำทุกอย่าง

ฉลาดที่จะวางตัว

ฉลาดที่จะพูด

มีความคิด

เป็นผู้ใหญ่

ไม่งี่เง่า

ไม่สูบบุหรี่

กินเหล้าบ้าง เวลาไปกะกุวเท่านั้นเอง

ไม่ไร้สาระ

อารมดี

รู้จักคิด

สปอร์ต

ใจถึง

ขับรถเร็ว กี๊ดๆๆๆๆ กุชอบบบ

และที่สำคัญ

รู้ว่าจะจัดการกะกุวยังไง

ในเวลาที่กุกวนตีน เอาแต่ใจ และงี่เง่า

 

เค้าสอนเราหมดเลย

เค้าทำให้เรารู้จักคิดมากขึ้น

ทำให้เราโตขึ้น

ทำให้เราอยู่กะอะไรทีเราชอบ

อย่าง อินเทอร์เนต ถ่ายรูป เพลง 

เค้ามาเปิดกะลา ให้กบอ้วนอย่างกุว

กี๊ดๆๆๆๆ

ร๊ากเทอจังเลย

 

เทอเป็นเพื่อนร่วมทางที่ดี

เป็นเพื่อนคู่คิดที่ดี

เป็นคนรักที่ดี

ไม่งี่เง่าไม่เอาแต่ใจ

กี๊ดๆๆๆ

 

กุล่ะ สบายใจ

อารมดีเว่อๆ

อารมดีจิงๆนะให้ตายเหอะ

 

วันนี้บ่นๆๆอะไรไม่รุยาวยืด

 จะมีใครอ่านจบมั้ยวะ

 

ใครอ่านจบปลื้มตายเลยนะเนี่ย

เอาเถอะๆ

เอาเป็นว่า

แฟนเก่า กิ๊กเก่า ทุกคนจ๋า

ฟ้ามีไรจะบอกกกกก

 

ฟ้าคิดถึงน๊า

 

คิกคิก

รักแมวเหมียวค๊า

 

 

....

 

 

 


 

 

 
 
 

เอนจอยมายทริป #2

...........

...........

หวัดดีค่า

มาอยู่เมกาได้พักนึงแล้วนะค๊า

ก้อสบายดี มีความสุข

สนุกสนาน

นอนไม่ค่อยหลับอ่ะช่วงนี้

ร้อนเกิน

I'm HOT!!!!!!!!!!!!!!!!
ฮ่าๆๆ

 

ใครไม่เก็ท ก้อช่วยมะด้ายน๊ะค๊า

อิชั้น ต้องไปทำงาน ประมาณ ห้า ถึงหกวันต่ออาทิตย์ค่า

ได้ ชม. ละ $5.77  ไม่รวมทิป

อิชั้นได้ทิปด้วยล่ะ

วันละประมาณ  $20

รวมๆ อาทิตย์นึงก้อเยอะเหมือนกัน

อ๊ะๆ ไม่อนุญาติให้คูณเป็นเงินไทย

เพราะมันจะดูเยอะเว่อร์ๆค่ะ

 

เรามาเริ่มกันเรื่องอาหารการกินดีกว่า

อยู่นี่สบายใจ กินอิ่ม ถึงจะนอนไม่ค่อยหลับ

ทำกับข้าวกินเองอ่ะนะ

มันมีสโตร์ ประมาณ พวกโลตัส ไรงี้

เราก้อไปช๊อปๆ ซื้อของอะไรก้อว่าไป

ส่วนใหญ่ก้อเป็นกับข้าวอ่ะ

ซื้ออย่างอื่นไม่ลง

แพงอ่ะ

 

ก้อซื้อมาทำกินเอง

เมนูที่ทำบ่อยๆ

ก็เป็น พวกหมูทอด ไก่ทอด ไข่ดาว กะข้าวสวย

หุงด้วยไมโครเวฟ ร้อนๆ

โอ๊ว อาหย่อย

 หมักหมูนิดนุง กะ นม กะ น้ำปลา ซอสหอยนางรม

โอ๊ววววว

มีฟามสุขแร้วชั้น

 บางวันก้อทำมาม่าผัด

บางวันก้อปีกไก่ต้มกะหัวผักกาดขาว

บางวันก้อสปาเกตตี

บางวันก้อเป็นขนมปัง ชีส สตอรอเบอรี่

เห็นมั้ยล่ะ

สบายๆ

เวลาทำก้อกินกันสองสามคน กะออฟ กะ บุ๊ค

 

 

ถือว่าเราโชคดีมากๆเรยนะ

เพราะว่าห้องเรามีตู้เย็น มีเตา

ถ้าเป็นที่ หออื่น จะไม่มีอะไรเรย

บางหอมีไมโครเวฟ ตั้งไว้ให้ใช้ อันสองอัน ทั้งหอ

อย่างหอ ออฟอ่ะ เศร้าไป

เพราะอย่างงี้

ออฟเรยมากินกะเราบ่อยๆ

 แต่ก็ไม่ค่อยได้เจอกันทุกวันอ่ะนะ

เพราะเวลาทำงานไม่ตรงกันเรย

ออฟทำกลางวัน

เราทำเย็นๆถึงดึก

 

หิวแล้วอ่ะ

ไปหาไรกินก่อนนะ

ว่างๆจะมาเล่าใหม่

จุ๊ฟๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

....

 

 

 


 

 

 
 
 

เอนจอยมายทริป

...........

หวัดดีค่า

ตอนนี้นังกะเหรี่ยงผิวเหลืองแบบชั้น

ก้อมาถึงอเมกา อย่างถูกกฏหมาย และปลอดภัย

สบายใจมั่กมาก

เรามาเริ่มกันตั้งแต่วันออกเดินทางแล้วกันนะค๊า

14 may 2006

ไอ้แอร์เอเชีย เฮงซวย มันโทรมาบอกว่า ไฟลท์ 0915 เลื่อนเป็น 1215

ซวยกูแล้วไม๊ล่ะ

ถ้าไปกะมันอิชั้นไปไม่ทันค่ะ

ไม่ทันเช็คอิน

เพราะว่าดิชั้นต้องไปเอาเอกสารที่สำนักงานซีซียูเอสเอ

พวกพาสปอร์ต ตั๋วเครื่องบิน ไรงี้

 

คือถ้าไปเครื่องแอร์เอเชียเที่ยวเที่ยงนั่น

เราจะไปเช็คอินไม่ทัน

 

เราก้อหาไฟลท์อื่นนะ

แต่มันไม่มีแล้วอ่ะ

อย่างเลว

เซ็งเลย

มันไม่รับผิดชอบอะไรด้วย

คืนเงินอย่างเดียว

ชั้นล่ะอยากจะกี๊ดๆ

 

ต่อมา เราก้อหาตั๋วรถทัวร์อ่ะ

ขอบอกว่ามันเต็ม เพราะมันเป็นวันหยุดยาว สี่วัน

ป๋าเราเรยจัดการ

ขับรถมาเอง

ขับรถค่ะ

จากหาดใหญ่ ไปกุงเต๊บ

เศร้าเรยกรู

ไม่อยากให้เค้าลำบาก

โคตรจะเสียเวลาด้วย

 

ปรากฏว่าก้อถึงกุงเทพด้วยดีตอนตีห้า

แปดโมงได้มั้งญาติๆโทรมาบอกว่า

น้ำท่วม

กุญแจรถอยู่ไหน

จะเลื่อนรถ

กี๊ดๆๆๆๆๆๆ

ซวยโคตรๆ

ปีนี้น้ำท่วมมาสามรอบแล้ว

นี่รอบที่สี่

ตอนนี้เรายังไม่รู้เรยว่าเป็นไงบ้าง

คงจะโอเคแล้ว

สงสารก้อแต่ไอม๋าที่บ้าน

โดนทิ้งไว้

เพราะเรามาแบบไม่ได้ตั้งใจ กันยกบ้าน

แถมน้ำก็มาท่วมอีก มันคงตกใจกันน่าดู

ไฟลท์ไปเมกาของเรา มัน 4.15 pm

ขอบอกว่า

ไปขึ้นเครื่องสาย จนเค้าเรียกชื่ออ่ะ

แบบ อายหว่ะ

นั่น ไม่ได้ทำอะไรเรยนะ

แค่ไปหาไรทานนิดหน่อย กะ เข้าห้องน้ำ

กี๊ดๆ

กะเหรี่ยงตาดำๆสองคน อายเค้ามั้ยล่ะเนี่ย

ขอบอกนะคะ

ว่าไฟลท์ระหว่างประเทศนี่เค้าตรงเวลาจริงๆ

ไม่เหมือนไอไฟลท์งี่เง่า ของแอร์เอเชีย

ที่มันดีเลย์ทีละ สามชั่วโมง

ก๊อดแดม

ต่อมา

เราก้อขึ้นเครื่อง อีว่าแอร์

สบายใจหายห่วง

อิ่มหนำสำราญ หลับปุ๋ย

ไอกะเหรี่ยง เป็นภูมิแพ้อย่างเรา

เจออากาศในเครื่อง ที่มันแห้งมากๆ

หายใจไม่ได้ค่ะ เพราะมันแสบจมูก ดังนั้น พึงระวัง

ทรมานมาก

นอนพะงาบๆ

ขอน้ำกินเป็นระยะๆ

แอร์น่ารักมากๆ ชอบๆ สายการบินนี้ถูกใจๆ

 

ทรานสิทที่ไทเป สนามบิน เจียงไคเช็ค

รอแป๊บๆเอง

เอาคอมไปเล่น เค้ามีไวร์เลสให้ หลายตัวมากมาย

เลยหายเบื่อ

ออนเจอหวาน กี๊ดๆ

ตอนนั้นมันยังไม่ออกเดินทาง

กี๊ดๆๆ

 

ต่อๆ นังอีว่าต่อไปแอลเอ

ก๊อดแดม หนาวสาด

กะเหรี่ยงเริ่มหาเสื้อหนาว

 

มาถึงแอลเอ

ก้อหาเนตเล่น แต่มะมีใครออน

แบตคอมก้อหมด

เรยมะได้เล่นต่อ

เส้าไป

แบตเอเซอร์ แย่ว่ะ

แม่งหมดเร็วชิบหาย

 

อ่ะต่อๆ รอทรานสิทที่แอลเอ ขึ้นเครื่องคอนทิเนนทอล

ห่วยมาก

ห่วยก่าแอร์เอเชีย ก่านกแอร์บ้านเราอีก

แม่งแคบก้อแคบ แอรืก้อไม่ระรื่นสายตา

มีไอเด็กเวร ไอลิงไชนีสๆนี่แหละ

เด็กอ่ะไม่เท่าไหร่นะ

แม่มันอ่ะ

โคตรจะน่ารำคาญเรย ลูกร้อง แทนที่จะโอ๋ๆเด็กนะ

มันตวาดซะลั่นเครื่อง

ฝรั่งแม่งรำคาญ

บอก เด็กอ่ะไม่ใช่ปัญหา

คุณไปห้ามเด็กไม่ได้

แต่อีแม่มันอ่ะตัวปัญหา

ทำเสียงดัง

เราเองก้อไม่ชอบนะ

วิธีที่เค้าใช้กะลูกเค้า

ตีบ้าง

ตวาดบ้าง

เราเรยไม่อยากช่วยเท่าไหร่

 

สรุปคือ

มันทำกูนอนไม่หลับ

ตลอดหกชั่วโมงของไฟลท์นั้น

 

ก๊อดแดมอีกที

 

พอถึงสนามบิน คลิฟแลนด์

หารถ RTA ไม่เจออ่ะ

ไม่รู้ว่ามันคือรถอะไร

ใช้ยังไง

อิกะเหรี่ยงสองตัวเรยขึ้นแทกซี

ในใจก้อกลัวนะ

ว่ามันจะพากูวนป่าวว๊า

สรุป ถึง GREYHOUND BUS TERMINAL อย่างปลอดภัย

โดนไป 30$ รวมทิป

กี๊ดๆๆๆ

กุไม่อยากคิดเป็นเงินไทย

คิดแล้วจะเป็นลม

ต่อด้วย เกรย์ฮาวนด์ บัส

ไปลงที่ SANDUSKY โอ๊ว ซีด้าพอยน์

ใกล้เข้ามาแล้ว

ในใจตอนนั้นไม่คิดอะไรเรยนะ

คิดแค่ว่า กุจะไปนอน

ตอนรอรถบัส ที่ เกรย์ฮาวน์ เทอมินอล

ก้อเจอเพื่อนซีซ๊ยูเอสเอด้วยกัน

มันชื่อ ฮวน

เป็นคนโคลัมเบีย

ก้อดีอ่ะ แต่มันพูดไม่ค่อยชัด

แล้วไอกะเหรี่ยงอย่างเราภาษาห่วยมากมาย

เรยคุยกันลำบากนิดนึง

แต่ก้อดีนะ ถ้าไม่ได้มันเราคงมาไม่ถึงซีด้า

เพราะมันเป็นคนโทรไปหา คุงอแมนด้า

ให้มารับเราที่ แซนดาสกี้

พอไปถึง

ซัก สิบห้านาที เค้าก้อมารับ

หนาวกว่าที่คิดไว้

หนาวจนกะเหรี่ยงที่เกลียดแดดอย่างเรา

วิ่งแจ้นเข้าไปหาแดดอย่างไม่กลัวตัวดำ

กุเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมฝรั่งแม่งชอบแดด

 

ต่อๆ

พอมาถึงซีด้าพอยน์

เค้าพามาที่ Housing Complex

ยกกะเป๋าลง

แล้วเค้าก้อพาไป ที่ HRM

พาไปทำไอดีการ์ด

แล้วก้อจัดการเรื่องโพรเซส อิน

เส็ดสรรพ เรียบร้อย

เหนื่อยจะตายห่าแล้วนะค๊ะ

 

ก้อขนของกลับห้อง เอาไว้บนห้อง

แล้วก้อนอนค่ะ

หลับสนิท

ตื่นอีกทีก้อเช้า

อิชั้นก้อไปเทรนนิ่งต่อ

ตอนแปดโมง

ก้อประมาณว่าเทรนนิดๆหน่อย

พาไปดูสถานที่ ว่ามีอะไรบ้าง

จะเจอปัญหาอะไรบ้าง

อะไรแบบนี้

ก้อดีค่ะ

เทสเราได้ ร้อยเปอร์เซนต์เต็ม อิอิ

แล้ว เทรนเนอร์เค้าก้อบอกว่าแท๊งกิ๊ว

จบข่าว

เหนื่อยสาดอีกวัน

เรื่องของที่พัก

ก้อสะดวกสบายดีค่ะ

มีไมโครเวฟ

มีฮีทเตอร์

มีห้องน้ำรวม

มีทีวี

มีครัว
มีแก๊ส

มีตู้เย็น

มีโทสับ

 

ก้อโอเคนะ

ไม่ลำบากอ่ะ

ถูกแล้วก้อดีด้วย

 แค่ ยี่สิบเหรียญ ต่ออาทิตย์เอง

เทียบกะของไหมแล้ว ไหม 75$

ก๊อดแพงอ่ะ

 

ต่อๆ

ตอนแรก เวลาหาไรทาน

ก้อจะไปทานที่คาเฟตของพนักงาน

ถูกดี อร่อยดี

อาหารก้อทำมะดาๆ

ไม่มีไรน่ากินเท่าไหร่

พอประทังชีวิต

หนมปังแข็งยังกะกะดูก

แย่หว่ะ

 

อยู่มาได้สองวัน

เริ่มตะเกียกตะกายหาอย่างอื่นใส่ท้อง

ไปมายเยอร์

โอ๊ว

เยอะสาด

กะเหรี่ยงอย่างกุวเลือกไม่ถูก

กี๊ดๆ

มีข้าวขายด้วยอ่ะ

ซื้อมาแล้ว

เอามาทำข้าวต้มไปมื้อนึง

อาหย่อย

ซื้อหมูสับ ไก่ ไข่

ข้าว

สตรอเบอรี่

เดี๋ยวจะไปซื้อหนมปัง

น้ำมันหอย

อะไรๆอีกหลายอย่าง

กุอยากได้ซอสแมกกี้

กี๊ดๆๆๆๆ

เรากินอย่างเปลืองเรยอ่ะ

แต่ก้อนะ

ทำมะดาอ่ะ

ให้มากินผัดผัก จืดๆ

ไม่ไหวอ่ะ

 

อ่อ

เรื่องทำอาหาร

สิงคโปร์ ยูนิตเมท ชั้น

มันทำกับข้าว

ทำ สัญญาณเตือนไฟไหม้ ดังไปสองรอบในวันเดียว

งี่เง่าชะมัด

ลืมเปิดพัดลมดูดอากาศ

รอบเดียวถือว่าให้อภัยได้

แต่นี่ซ้ำซาก

เวลาสัญญาณมันดัง

คนในที่พักหลังเดียวกัน

ต้องออกมาจากห้องหมดเลยทุกคน

แล้วตำรวจจะมา

โอ๊ว

คนเรา

ไม่จำ

 

อะไรอีกว่า

อ่อ

เช้าวันนึง

เราทำหนมปังชุบไข่

ราดนมข้น

ใส่ชีท

ใส่สตรอเบอรี่

อร่อย น่ากิน

คิกคิก

แล้วทำให้น้องเค้าร้องไห้ด้วย

น้องคนไทยด้วยกันนี่แหละ

เค้าเป็นเด็กนิเทศจุฬา

ชื่อ ต่าย

เค้ามากันสองคนกะเพื่อน

อีกคนชื่อ นอย

น่ารักดี อัธยาศัยดี ทั้งคู่อ่ะ

เรื่องของต่ายก้อมีอยู่ว่า

เช้านั้นเรา ทำไอ้หนมปังชุบไข่ที่ว่า

เราก้อแบ่งให้เค้าอ่ะ

ทำเผื่ออ่ะนะ

แบบเค้าก้อซึ้งใจร้องไห้

เปล่าหรอก

จิงๆเค้าคิดถึงบ้าน

คิดถึงแม่ไรงี้

 

ทำมะดาอ่ะ

ลูกคนเดียวแถมยังไม่เคยห่างจากบ้าน

เราเองก้อเฉยๆอ่ะ

ยังตื่นตาตื่นใจอยู่

ตอนนี้เลยไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่

คิดถึงกับข้าวแม่มากกว่า

กี๊ดๆๆๆ

อยากกินๆๆ

 

อะไรอีกดี

อ่อ

ขอบคุณเพื่อนร่วมทางน่ารักๆอย่างไอ้แมวเหมียว

ถ้าไม่มีเทอชั้นคงเอ๋อ ตาย

ฮ่าๆ

 

อ่อ

เพื่อนๆ

ถ้าใครตามมา

ฟ้าฝากซื้อ แมกกี้ ซอสหอยนางรม หน่อยดิ่

อยากได้โคตรๆ

 

ตอนขึ้นเครื่องเอาน้ำไปด้วยซักขวดก้อดีนะ

ไปล่ะๆ

เอนจอย มายทริป

วู้วๆๆๆ

เทคแคร์นะค๊า ไหม หวาน ใหม่ ออฟ หมิง

แล้วเจอกานๆ

 

กรุณาดูรูปประกอบในโฟโต้อัลบั้ม

จุ๊ฟๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

....

 

 

 


 

 

 
 
 

สั้นๆ

...........

หวัดดีค่า

อิชั้นจัดการเรื่องวีซ่าเรียบร้อยแล้วนะค๊า

 

เหลือแต่ตั๋วเครื่องบิน

รอจ่ายตังอย่างเดว

 

เห้อ

เบื่อแล้วอ่ะ

ช้านขี้เกียจจาสอบ

จิงๆนะให้ตายเหอะ

 

ไม่มีเวลาถ่ายรูปเร๊ย

ไม่ได้ไปไหน เรยมะได้ถ่าย

เส้า

 

กลับบ้านแล้วน๊า

หลังจากได้กลับมา ตั้งแต่ 2เมษา

เปรี้ยวมาก

 

กลับไปหนนี้

ไอคุงซีอิ๊วมันจะจำชั้นได้ไม๊เนี่ย

 

ไปละ

วันนี้ไม่อัพยาว

หิวว้อย

 

....

 

 

 


 

 

 
 

อารมดี

...........

ดีดี

วันนี้มีเรื่องให้อารมดีอีกและ

ได้กล้องมาแล้วนะค๊า

D70s

คิกคิก

กล้องอ่ะอย่างโปร

แต่กุวเป็นแค่เด็กอนุบาล

เศร้าเรย

ก้อต้องหัดกันต่อปายๆๆ

 

วันนี้ไปเจอพี่ๆ รักมอ.มา

เรื่องอบรมอ่ะ

เค้าก้อบอกว่า

คนไม่เยอะ ก้อไปถ่ายรูปเล่นๆกันแล้วกัน

ที่ไหนจะตกลง กันพุ่งเน๊

พี่เค้านัดเจอ ทุ่มครึ่ง ที่โรงช้างอ่ะ

เอากล้องไปด้วย

จะได้หัดๆ

 

วันนี้ หายโง่มาอีกนิดนึง

เพราะพี่ๆสั่งสอน

 

คิกคิก

เพิ่งรู้มาว่า

ถ้าไม่น่ารักเข้าขั้นจิงๆ

เค้าไม่เอาลงเวบหว่ะ

555+

 

ชักจะบ่นมากแระ

 

เรื่องเมกาบ้าง

กะลังจะไปจิงๆละนะ

สอบเสดก้อไปแล้วเนี่ย

ไหนจะเรื่องย้ายหอออก

ขนหนูๆ กลับบ้าน

 

มีใครจะรับอุปการะมั้ยค๊ะ

3เดือน อาหาร ขี้เลื่อย ซื้อให้หมดเรย

กรงพร้อม อุปกรณ์พร้อม

ยกให้ยังได้เรย

 

สนใจมั้ยค๊า

สนใจบอกน๊า

 

จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง

นะนะ

 

เรื่องตั๋วเครื่องบิน

ตอนไปเมกาอ่ะ ไม่เท่าไหร่

แต่ตอนขึ้นกทม. นี่ดิ่

ขนาดว่าแอร์เอเชียนะ

ยัง  ตั้ง 3850 ไปกลับ

แพงโคตรๆ

เห้อ

ง่วงและ

 

ไปนอนแล้วนะ

บ้ายบาย

 

ปล. ขอบคุณโลกนี้ที่ทำให้เราเรียนรู้ว่าต้องรอบคอบ

กับทุกๆเรื่อง

โชคดีที่ไม่มีอะไรแย่กว่านี้

 

เพื่อนๆ แล้วฟ้าจะถ่ายรูปให้นะ คิกคิก

กะลังเห่อกล้องใหม่อ่ะ ขอบอก

 

....

 

 

 


 

 

 
 

เหนื่อยสาด

...........

ดีดี

อารมดีจิงๆ

วันนี้วันเกิดหนึ่ง

แฮปปี้เบิ๊ดเดย์นาเว๊ย

เทคแคร์ๆ

 

 

 

 

ไปมังกี้มา หนึ่งเลี้ยงวันเกิด

ออฟเมา เค้าขับรถไปส่งที่ห้อง แล้วก้อลงมา

มี๋แบะ ไปรับ กลับมาส่งที่ห้องเรา

เอ๊ะ ชักงง

 

เอาเป็นว่าตอนนี้กุวง่วง

ไปนอนก่อน

เดี๋ยวมีเวลาจะมาอัพต่อ

เรื่องกล้องกะเรื่องเมกา

เนาะๆ

แฮปปี้ ราตรีสวัสดิ์

 

 

 

 

ต่อกันด้วยเรื่องอีกสามเรื่อง

one day trip

เรื่อง ccusa

เรื่อง 350D

กี๊ดๆ

สะจายกุมากมาย

ไม่ได้นอนแช่น้ำเย็นมานานแล้ว

ได้ที

ไม่อยากกลับเรยสาด

แต่ตอนขึ้นก้อไม่อยากขึ้นเรย

 

เพื่อนๆโคตรน่ารักเลย

ทั้งฉุดทั้งลาก

ทั้งดึงสารพัด

เริ่มจากบุ๊ค

ต่อมาก้อบีเจ

 

สุดท้ายก้อตะ ออฟ

 

ลากแล้วลากอีก

มันชันแล้วมันสูงมากจิงๆ

แล้ววันนั้นเราก้อไม่พร้อมด้วย

ลากแตะไป

กางเกงยีนส์อีก

ก้าวขาลำบากมากๆ

รองเท้าก้อพื้นสึกหมดแล้ว

 

แย่ๆ

กว่าจะถึง เพื่อนๆ ทั้งขู่ ทั้งปลอบ สารพัด

 

พอถึงก้อ สะใจ แช่น้ำนิ่งๆสบายสุดยอด

น้ำแรงอ่ะ ลึกด้วย

 

ก้อเหนื่อยกันไป

ขำขำดี

...

 

ต่อๆมาอัพต่อแล้ว

หลังจากตื่น

และหายเมาเป็นปลิดทิ้ง

ก้ออารมดีมากมาย

หิวหว่ะ

แม่ง

 

อ่ะๆ เรื่องเมกาๆ

กะลังจะไปแล้วววววว

วันที่ 15 พฤษภานี้ค๊า

เร็วกว่าที่คิดไว้ สองอาทิตย์

ตอนนี้ก้อรอวีซ่าเรียบร้อยอย่างเดียว

ก้อจบแระ

 

สถานทูตเมกานี่มันโคตรหยิ่งเรยเนอะ

มันไม่เห็นจะอยากได้กะเหรี่ยงผิวเหลืองๆแบบเราเข้าไปประเทศมันเรย

อ่ะ แต่กูก้อไป

 

เอาไรไปบ้างอ่ะ

ไหมบอก เสื้อสามสี่ตัวพอ

กางเกงซักสองสามตัว

ลิง กะบรา

 

 

ที่นึกออกอีกก้อ ยา คอม รองเท้า

นอกนั้น นึกไม่ออกเรยหว่ะ

ก่อนไป ต้องลงวินโดวส์ใหม่

เพราะว่ามันเน่าเหลือเกินแระ

ใครก้อด้ายบอกกูที

ว่าเอาไรไปบ้าง

เอาแบบโคตรน้อยเรยนะ

.......

 

ต่อไป

เรื่องกล้อง

สรุปแล้ว

เลือกได้แล้วอ่ะ

คงเอา 350Dอ่ะ

ซื้อเลนส์ 50/1.8 เพิ่ม

เพราะหลักๆก้อคงเป็นพอทเทรท

จะอาววววว

อยากได้โคตรๆแล้วอ่ะ

กล้องนี่เป็นของที่เราแม่งโคตรรอนานเรย

ใช้เวลาศึกษา ตั้ง 2อาทิตย์แน่ะ

ปกติ อิชั้นเป็นพวกอยากได้อะไรแล้วก้อซื้อเรยไง

 

นานมากๆ แม่ให้ไปซื้อที่กุงเทพอ่ะ

ตอนไปทำวีซ่าอะแหละ

จะไปซื้อวันที่ 3

คิกคิก

นี่เพิ่ง 25เมษาเอง

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยย

กุจาอาววววววววว

พอแระ

เริ่มเสียสติ

 

รักหม่ามี้อย่างแรง

ช่วงนี้ใจดีโคตรๆ

เอาง่ายๆว่าช่วงสองเดือนนี้

เค้าจ่าย ไปกะเรา ประมาณ แสน สอง แสนสามอ่ะ

เค้าไม่บ่นซักคำ

 

ยังดี

ที่เค้าบอกว่ายังไม่เกินงบ

สบายใจไป

เห้อ

 

จะได้ระเริงแร่ดแย๊ว

เยสสสสสสสสสสสส

 

 

 

 

 

ปล. Be Yours นะเพื่อน

ปล.อีกที อย่าใจร้อนดิ่ เมล่อนตู๊มๆ

ปล.ง่ะ เอ๊า เชียร์สสส

 

....

 

 

 


 

 

 
 

มีอะไรทำอีกแล๊ะ

...........

สวัสดีค่ะ

วันนี้

มีเรื่องมาเล่าอีกแล๊ะ

 

หลังจากเกริ่นๆกะหม่ามี๊ไว้นานพอสมควร

ว่าอยากได้กล้องถ่ายรูป

ตอนนี้กะลังจะได้แล้วล่ะ

 

มีฟามสุขจิงๆ

เห็นพี่ๆเค้าถ่ายรูปกันแล้ว

คัน

อยากถ่ายบ้าง

ทั้งๆที่ไม่มีพื้นฐานอะไรเลยนี่แหละ

แอบมั่นใจนิดนึง

ว่ามุมมองเราไม่งี่เง่า

คงจะติดแม่มาบ้างล่ะ

แม่ฟ้า มะก่อนเค้าเรียนเกี่ยวกะถ่ายรูปๆ

ไรนี่แหละ

 

เค้าจับฟ้าเป็นแบบบ่อยๆมาตั้งแต่เด็ก

กล้อง SLR ตัวแรก และตัวเดียวของแม่

ก้ออยู่ที่ฟ้า

เป็นกล้อง  pentax mx อะไรไม่รุ

ไม่รุซักอย่าง

 

เอาเป็นว่าตอนนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากภาพของพี่คนนึง

ในสมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

หลายภาพมากๆที่ประทับใจ

ตัวอย่าง

http://www.rpst-digital.org/forum/showthread.php?t=8088

ดูเองละกันเนอะ

ชอบมากๆ

เวลาที่พี่เค้าถ่ายแฟนเค้า

น่ารักดี

สื่อออกมาหวานๆ

 

ลองดูเองนะ

ชอบจัง

เมื่อไหร่จะได้กล้องมาเล่นซะที

อยากถ่ายๆ

พอเท่านี้ก่อนนะ

 

เหนื่อย

อิอิ

มีฟามสุขจิงๆ

http://www.rpst-digital.org/forum/showthread.php?t=9272

http://www.rpst-digital.org/forum/showthread.php?t=3553

มีความสุขจิงๆนะ

ถึงงานจะเยอะ

แต่ก้อ เฉยๆ

เรื่อยๆ

เอื่อยๆ

ชอบที่เป็นอยู่ตอนนี้จัง

มีความสุขดี

 

อ่อ

อัพเดทเรื่องเมกาบ้างดีกว่า

อีกเดือนนึงแล้วนะเนี่ย

ใกล้มากๆแล้ว

เดี๋ยวก้อสอบ

ก่อนสอบก้อคงยุ่งวุ่นวายอีกตามเคย

เอายังไงล่ะทีนี้

ครึ่งเทอมหลังแทบไม่ได้เรียนเรย

มั่วอยู่กะงานลูซินด้า

งานไม่เยอะหรอก

แค่โคตรจะจุกจิกเรย

สตริ๊ค ตามประสาคนอังกิด

อันนี้ก้อไม่ได้ อันนั้นก้อไม่อาว

เวียนหัวจิงๆ

วันไหนคุณพี่อารมดีก้อรอดตัวกันไป

วันไหนคุณเธอ อารมร้ายขึ้นมาล่ะก็

ซวยกันหมด

 

เหนื่อยอ่ะ

ขี้เกียจเรียนมันทุกวิชาเรย

อารายม่ายรุ

อยากให้หมดเทอมเร็วๆ

จะได้เที่ยวบ้างแล้ว

อยากว่างเต็มที่เลย

 

ชอบช่วงสงกรานที่ผ่านมามากๆ

ได้นอนเต็มอิ่ม

หลังจากไม่ได้นอนมาเป็นอาทิตย์

เห้อ

สงกรานก้อได้ไปไหนกะเค้าหรอก

หน้าลีก้อไม่ไป

ออกไปตอนเค้าเลิกกันแระ

ไปให้ฝนตกใส่เล่นๆ

 

สะจาย

 

ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างแชทกะเพื่อนๆเรยนะค๊า

ฟ้าขอโทษที

บางทีที่เรียกมา

ฟ้านอนอยู่น๊า

ไม่งั้นก้อไม่ได้อยู่กะคอมอ่ะค่ะ

ถ้าอยู่นี่ตอบแน่นอน

มีอะไรก้อโพสทิ้งไว้ได้นะ

ถ้าด่วนมากๆ

ก้อบอกให้โทรกลับก้อได้

 

ขอบคุงแมวเหมียวที่น่ารักกะเค้าเสมอต้นเสมอปลายค่ะ

....

 

 

 


 

 

 
 

แหง่~

...........

สีหวานดีหว่ะ

อิอิ

ชอบ

แต่ไม่ชอบแบคกราวนืดั้งเดิมไอรูปคนเต้นเรย

เลี่ยน

 

ช่วงนี้มีเพื่อนๆมาระบายเรื่องหลายๆเรื่องให้ฟัง

พอไม่ใช่เรื่องตัวเองล่ะก้อ

มีมุมมองดีดีอยู่เรื่อย

 

พอทีเรื่องตัวเองล่ะก้อ

โง่เง่าเต่าตุ่น

แต่ก้อขอบคุณนะที่ไว้ใจ

เล่า ระบายอะไรให้ฟัง

เราคงช่วยอะไรได้ไม่มาก

บางทีอาจจะตรงๆแรงๆด้วยซ้ำ

แต่มันคงเป็นความจริงที่ต้องยอมรับ

 

ยอมรับให้ได้

แล้วจะผ่านไปได้เองนะ

ลองมองในมุมกลับบ้าง

ลองคิดดูว่าถ้าเราเป็นเค้า

เราจะทำยังไง

 

มีสติ

ทำอะไรที่ไม่ทำร้ายตัวเอง

กินเหล้า ร้องไห้

ทำไปเหอะถ้าอยากทำ

 

แต่ทำแล้วพอซะบ้างนะ

อย่าซ้ำซาก

เสียเวลาเปล่านะ

อย่าร้องไห้นาน

อย่าเสียใจนาน

เพราะคนทำไม่ได้รับรู้ความเสียใจอะไรอะไรเลย

เพราะชะนั้น

เข้มแข็งซะ

กลับไปเป็นคนเดิม ที่เป็นตัวของตัวเองเถอะนะ

เราจะเอาใจช่วย

 

------

อีกเรื่อง

อะไรที่มันเป็นของเรา

มันจะเป็นของเราเอง

ทำได้เท่าที่ทำได้

ทำให้ดีที่สุดก้อพอนะ

 

 

อุปสรรคมันมีบ้างเป็นทำมะดา

ลองปล่อยอะไรๆ

ให้มันเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นดิ่

บางทีเรื่องบางเรื่องก้อไม่จำเป็นต้องทำอะไร

 

รอดูเฉยๆ

ว่าคนๆนั้น เค้าจะทำยังไง

ปล่อยให้เค้าคิดบ้าง

ถ้าเค้าฉลากพอที่จะเป็นของเรา

เค้าจะรู้ด้วยตัวเองว่าเค้าควรจะทำยังไง

 

มันเป็นหน้าที่ของเค้า

 

ถ้าวันนึงปรากฏว่ามันไม่ใช่อย่างที่เราคิดไว้

ก้อถือซะว่า

เรามีโอกาสเท่านี้

แกยังเคยถามเราเรย

ว่า เราเชื่อไม๊

 

อะไรที่เป็นของเรามันก้อเป็นของเราวันยังค่ำ

แต่อะไรที่ไม่ใช่ ยังไงก้อไม่ใช่อยู่ดี

 

เห็นด้วยสุดแรง

จิงๆ

ถ้าใช่มันก้อใช่

ถ้าไม่ใช่ยังไงก้อฝืนไม่ได้

 

อย่าใจร้อนนะแก

ทำเป็นคนแก่ไปด้าย

 

อิอิ

 

----------------------------------------

วาระที่ 3

หนูแฮมช้าน

มีน้องอีกแล้ว 11ตัว

น่ารักมากมาย

แต่ตายหมด เหลือ 3ตัว

แง่งๆ

มะเปนไรๆ

เข้าใจว่าเลี้ยงลูกมันเหนื่อย

แต่อย่าเอามากินเล่นจิ่

สยองนะเฟ้ย

 

------------------

เห้อ

ลืมแล้วหว่ะ

จะบ่นอะไรอีก

เอาเปงว่า

นึกออกอจะมาบ่นใหม่น่อ

-------------------------

 

โชคดีหว่ะ

ที่แมวตูไม่สร้างปัญหาเรย

ถ้าเกิด สร้างปัญตูต้องปวดหัวตายแหงๆ

ดีนะที่แมวกุวน่ารัก

 

อิอิ

ไม่งี่เง่า

ไม่เจ้าชู้

เข้าใจอะไรง่ายๆ

เป็นผู้ใหญ่

มีความคิด

ไม่บ้าบอล

ไม่ขี้งอน

พอแระๆ

เด่วเหลิง

ไปละนะ

 


 

 

 
 

แปรปรวน

...........
พรุ่งนี้สอบ Quantitative analysis อีกแล้ว

แต่ดีที่สอบ คอม

เรยมะมีปันหาเท่าไหร่

พอได้บ้าง

พอเอาตัวรอดได้

ว่าแต่

 

ทำไมช่วงนี้มันร้อนจังวะ

ร้อนมากๆ

อาบน้ำเพิ่งจาเสด

เหงื่อออกอีกแระ

อาไรม่ายรุ

เบื่อมากมาย

 

ก้อพยายามไม่ออกไปไหนแล้วนะ

มันเบื่อหง่ะ

นอนๆ

แช่แอร์ไป

เหวยๆ

วันนี้

วันที่ 7 เมษาแล้ว

เรื่องที่จะไปเมกา ยังไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่เรย

ตอนนี้ที่ทำงานก้อยังมะคอนเฟิม

รอต่อปายๆ

....

 

มะคืน

วันเกิดตะออฟ

ไปงานบายเนียร์ก่อน

แล้วก้อต่อด้วย มังกี้

เมาๆ เต้นๆ

เท่านั้นเอง

อ้วนชะมัด

ช่วงนี้

เห้อ

 

แฮปปี้เบิ๊ดเดย์ออฟละกันนะ

มีความสุขมากๆ

มีความสุขทุกๆวันเนอะ

 

อยากเปลี่ยนหน้าตาสเปซใหม่

แต่ขี้เกียจหว่ะ

ทำไงได้

อารมมี แต่ง่วง

...

 

เรื่องคลับลีคของปังย่า

สนุกดี

ขำขำดี

แพ้เอดีซีเค้าอ่ะ

เรยเส้าไป

เอดีซี มาจาก แองเจิล เดม่อน คลับ

หึหึ

ช้านชอบนะเนี่ย

เทวาซาตาน

เห้อ

 

เบื่อมากมาย

อารมแปลกๆ

อยากอยู่นิ่งๆ

สงกรานต์ ช้านจะไม่ไปไหน

ไม่ทำอะไรให้เมื่อยเรย

จะอยุ่เฉยๆๆๆๆๆ

จะไม่ไฮเปอร์

จะทำได้มั้ยเนี่ย

 

เพื่อนๆ

ช่วงนี้ระวัง worm ตัวนึงหน่อยนะคะ

มันจะสร้างตัวเองจากชื่อโฟลเดอร์

ที่มีในแฟลชไดรฟ์

ถ้าอยู่ในแฟลชไดรฟ์

มันจะก๊อปตัวเองอย่างที่บอก

ถ้าอยู่ในเครื่องคอม

มันจะปิดเครื่องเองอัตโนมัติ

ยิ่งเวลาที่เราพยายามจะสแกนไวรัส

หรือดาวน์โหลดแอนตี้ไวรัส

มันจะรีสตาร์ทเองอ่ะ

 

วิธีแก้

คือ

สแกนไวรัส

ที่แฟลชไดรฟ์ ทุกๆอัน

ก่อนจะเข้ามาเสียบ

เราแนะนำ ตัวนี้นะ

ลองดู

http://www.free-av.com/ 

ได้ผลจริงๆขอบอก

ไม่กินแรม

ไม่เรื่องมาก

ไม่งี่เง่า

 

เราชอบตัวนี้ที่สุดแล้วอ่ะ

ถ้าเทียบกะ นอตั้น แมคคาฟี่

ตัวนี้ชนะขาดลอย

 

เอาล่ะๆ

โดยเฉพาะเพื่อนๆ ใน ม. สงขลานครินทร์นะคะ

ควรจะระวังเป็นพิเศษ

เพราะเมือ่ไหร่ที่คุณใช้แฟลชไดรฟ์

ต่อเข้ากะคอมมหาลัยแล้ว

จะเกิดความเสี่ยงทันที

ที่มีแน่ๆ คือคอมที่ห้อง a 116

เจอกะแฟลชไดรฟ์ ลูซินด้า

แฟลชไดรฟ์ นุช คอมนุช

แฟลชไดรฟ์น้องบุ๊ค คอมน้องบุ๊ค

แฟลชไดรฟ์อ้อมด้วย

พอมาเจอตัวสแกนไวรัสเครื่องอิชั้น

ตายเรียบค่ะ

อิอิ

 

 

ช่วงนี้อารมแปรปรวน

แฮปปี้กะเบบี๋ ทั้งหมด 4 ตัว

น่ารักมากมาย

เป็นนู๋แฮมค่า

น่ารักมากๆ

อายุ ประมาณ 2อาทิตย์

โตเร็วจิงๆ

น่ารักมากมาย

เพิ่งแยกกะแม่วันนี้เองแหละ

ดูสิ มานอนด้วยกัน น่ารักสุดๆ

มายเบบี๋

 

พอแล้วล่ะ

เนอะ

เหนื่อยแระ

นอนดีกว่า

 

 

 

เนาะๆ

 

 

 
 

กุวบ้าไปแล้ว

...........
อิอิ

ยังมีหน้ามาหัวเราะอีกคร่า

อิชั้น

จะอ้วกออกมาเป็นงานๆๆๆๆๆๆ

มันจะอะไรนักหนาวะเนี่ย

นี่ก้อเพิ่งทำงาน tour operation จบ

เด่วพุ่งนี้มีส่งไฟแนนซ์ กะ case study Marketing

เร็วๆนี้มีพรีเซนท์ HRM

ตามด้วย Group Speech 1 hours

และ Final exam Quantitative analysis

กร๊ากก

อยากจะบ้าตายกะชีวิตตัวเอง

อ่อๆ

เด่วๆยังไม่พอ

ต้องไป interview visa usa ในเร็ววันนี้

ไม่งั้นไอ้มะกัน มันไห้กะเหรี่ยงอย่างเราๆเข้าประเทศมันหรอก

สาบานได้

ว่าไอแต่ละงานที่ร่ายมาเนี่ย

อิชั้นไม่ได้ดองจนดินพอกหางหมูอ้วนๆ แบบอิชั้นนะเจ้าคะ

แต่เรื่องมันก้อคือ

อาจารย์ทุกคนนต้องให้งาน

เพื่อเอามาชดเชยคะแนนที่ไอ้เราๆท่านๆทำไว้ตอนมิดเทอม

อ้วกๆๆๆๆ

อยากจะอ้วกร้อยรอบ

ให้มันหายประสาทแดก

หลังจากจบงานมหาโหดพวกนี้

ก้อย่อมจะต่อด้วย Final Exam

something like Final Destination

like final เด๊ดสะมอเร่นั่นเอง

เห้อๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถอนหายใจร้อยรอบ

พอทีอย่างงี้อะนะ

ไอเชี่ยที่ไหนมันก้อช่วยไม่ได้

นอกจากเพื่อนที่ทำงานนด้วยกันจริงๆ

เท่านั้น

 

ไอเชี่ยที่ดีแต่สั่งๆ เพื่อน

อย่าให้ถึงทีกุวบ้างเถ๊อะ

แม่ง

จะเอาอย่างั้น

จะเอาอย่างงี้

โด่

ก้อดีแต่สั่งละว๊า

ทำเหี้ยไรเป็นบ้างอ่ะ

 

บ่นๆๆ

ไม่หลับไม่นอน

ไม่ไหวๆ

ที่พิมนี่

ดิชั้นยังมะได้นอนนะค๊า

เรยเวียนๆ กึ่มๆ หวิวๆ

เบลอๆ สติแตก

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ไอการบ้านเฮงซวยยยยยยยยยยยยย

ทำไมกูต้องทามมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

สาดเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

แฟลชไดรฟ์ ก้อยังไม่ได้ซื้อ จนชิบหาย

มีตังซื้อโน๊ตบุ๊ค แต่มะมีตังซื้อแฟลชไดรฟ์

กุวจะไม่ไมตังแดกข้าวอยู่แล้ววววววววววววววววววว

จ่ายเหี้ยไรหมดไม่รุ

กินก้อกินตามใจอ่ะ

ไม่เคยเขียม

 

ไหม เลี้ยงโด้ยยย

 

ฮ๋าย

ชีวิตหนอชีวิต

นักศึกษา บีบีเอ ตาดำดำ

เพื่อนเค้าปิดเทอมกันสบายตัวสบายใจ

มีใครรู้บ้างม๊ายยยยยย

ว่ากุกะลังจาบร๊า

 

โว๊วววววววววววววววววววววว

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กุกะลังเสียสติ

 

ท๊ากสิน ออกป๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

อย่าสนใจเรยค่ะ

ก้อแค่ คนบ้าบอ

แหะๆ

สวัสดี

 

 

 
 
 
No content has been added yet.

(◡‿◡✿) aCLEARoSKYe